|
|
Over ons
Wij hebben Brazil in ons gezin opgenomen met de bedoeling een goede vriend te krijgen die zou gaan deel uitmaken van ons gezinnetje. Wij hebben meer dan 25 jaar ononderbroken honden gehad.
Het begon met een Engelse Cocker Spaniel, welke wij adopteerden. Na een paar jaar kwam er nog een volwassen Yorksire Terrier bij. Onze Cocker stierf na vergiftiging. Wij hadden toen al een voorliefde voor grote rassen, maar door een te kleine huisvesting verkozen wij om een Syberische Husky aan te schaffen. Bij de fokkers van deze Husky verbleef ook een Newfoundlander. Wij vonden dit een prachtige hond. Wij kregen problemen met één van onze buren, welke wij verdachten van de vergiftiging van onze Cocker. Onze liefde voor onze honden was voldoende om, rekening houdend met de vrees dat onze geliefde huisdieren hetzelfde lot als onze Cocker zouden kunnen overkomen, besloten wij om ons huis te verkopen. Wij woonden tijdelijk in bij de ouders en daar liet onze Yorkshire het leven door met een straathond mee te lopen. Hij was dit niet gewoon en werd doodgereden. Onze Husky overleed na een operatie. Wij woonden nu groter en hadden nu de plaats om een groot ras aan te schaffen. Het werd een Newfoundlander, een teefje. Wij werden lid van Newfoundlandersclub en werden actief bij de waterwerken. Ons teefje werd een grote teef met een gewicht van 70 kg. Zij had ook talent voor waterwerken en behaalde vlot haar eerste brevet waterwerken. Via de instructeur van de waterwerken verkregen wij onze tweede Husky. Wij adopteerden een teefje van één jaar. Het noodlot sloeg toe en op 6 jarige leeftijd overleed onze Newfoundlander tijdens een wandeling aan een hartstilstand. Onze Husky overleed in 2005 op 14-jarige leeftijd. Zij is totnogtoe de enige die stierf door ouderdom. De dag na het overlijden van onze Husky begon de zoektocht naar een nieuwe pup. En dat werd onze Leonberger Brazil. |